Taras wentylowany na wspornikach

Na gruncie najprostszy jest taras z gresu na podsypce. Wsporniki wybieramy, gdy podsypka nie ma sensu albo nie da się jej wykonać.

Wspornik przenosi ciężar z czterech narożników płyt na jeden punkt podłoża. To podłoże musi więc być nośne i nie osiadać punktowo.

Wsporniki regulowane mają zakres wysokości od około 1–2 cm do kilkudziesięciu centymetrów, zależnie od modelu i nadstawek. Wiele modeli ma też samopoziomującą głowicę, która kompensuje spadek podłoża do kilku procent. Dzięki temu nawierzchnię można ułożyć poziomo, nawet gdy wylewka pod spodem ma spadek 2%.

Woda deszczowa przechodzi przez szczeliny między płytami (wyznaczane przez dystanse głowicy, zwykle 3–4 mm) i spływa po podłożu do krawędzi tarasu lub do odwodnienia. Dlatego spadek musi mieć podłoże pod wspornikami, a nie sama nawierzchnia. Krawędź, przez którą woda opuszcza taras, musi pozostać otwarta – obudowa nie może zamykać odpływu. Jeżeli woda trafia na grunt przy fundamencie, dodajemy korytko lub drenaż.

Taras na wspornikach ma pustą przestrzeń pod płytami, więc krawędzie trzeba zamknąć. Stosujemy listwy maskujące z aluminium, cokoły z dociętego gresu na klej elastyczny albo palisady i bloczki przy tarasach wyższych. Obudowa zostawia szczeliny wentylacyjne i odpływ wody.

Przy progu drzwi nawierzchnię ustawiamy 2–3 cm poniżej progu, z możliwością precyzyjnej regulacji każdej płyty. Przy schodach wejściowych gres z tarasu można przeprowadzić na stopnie – opisujemy to na stronie tarasy i w podstronie o schodach. Orientacyjne ceny tarasów z gresu, także na wspornikach, opisaliśmy w artykule ile kosztuje taras z gresu.

Taras wentylowany na wspornikach nie ma kleju ani zaprawy, które mogłyby pękać od mrozu. Płyty leżą luźno, więc każdą można podnieść, żeby oczyścić podłoże albo dostać się do instalacji. Pod nawierzchnią krąży powietrze, co przyspiesza wysychanie.

Ograniczenia też są. Wsporniki nie nadają się do ruchu samochodowego ani pod ciężkie, punktowe obciążenia bez dodatkowych podparć. Przy wysokich konstrukcjach płyty na krawędziach trzeba stabilizować. Pod szczeliny między płytami z czasem dostają się liście i kurz, więc raz na kilka sezonów warto podnieść kilka płyt i przepłukać podłoże.