Podjazd z geokraty

Geokrata to panel z tworzywa o komórkach, który po wypełnieniu tworzy stabilną, przepuszczalną nawierzchnię. Kratka rozkłada nacisk koła na większą powierzchnię i nie pozwala żwirowi się rozjeżdżać ani trawie zamienić w błoto. Wybieramy ją w kilku sytuacjach:

Najczęstszy błąd przy geokracie to położenie jej bezpośrednio na zdjętym trawniku. Po pierwszej mokrej jesieni kratki zapadają się w koleiny, a krawędzie komórek łamią się pod kołem. Geokrata nie zastępuje podbudowy – ona stabilizuje tylko wierzchnią warstwę.

Geokrata wypełniona żwirem 8–16 mm jest gotowa do użytku od razu, dobrze przepuszcza wodę i znosi codzienny ruch. Żwir wypełniamy do poziomu górnej krawędzi komórek lub 1 cm wyżej, żeby koło nie stykało się bezpośrednio z tworzywem. Raz na jakiś czas trzeba go uzupełnić.

Wypełnienie ziemią z trawą wygląda jak trawnik, ale wymaga więcej: trawa potrzebuje kilku tygodni na ukorzenienie, a na miejscach codziennego postoju auta, w cieniu i pod kapiącym olejem rośnie słabo. Trawiasta geokrata sprawdza się na dojazdach i miejscach używanych okazjonalnie. Na codzienny podjazd polecamy żwir albo połączenie: pasy jezdne z kostki, reszta z geokraty.

Powierzchnię biologicznie czynną definiuje ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a jej minimalny udział na działce – plan miejscowy lub decyzja o warunkach zabudowy. W podwarszawskich gminach wskaźniki 50–70% dla zabudowy jednorodzinnej nie są rzadkością. Kostka do PBC się nie wlicza. Czy wlicza się geokrata lub płyty ażurowe z trawą, zależy od brzmienia konkretnego planu – niektóre plany przyjmują np. połowę ich powierzchni, inne wcale, a orzecznictwo sądów administracyjnych jest niejednolite.

Dlatego zanim wybierzesz geokratę jako sposób na spełnienie wskaźnika, sprawdź zapis planu w urzędzie gminy lub dzielnicy i zapytaj projektanta. Więcej w artykule powierzchnia biologicznie czynna a podjazd. Alternatywę – podjazd z płyt ażurowych – porównujemy w artykule geokrata czy płyty ażurowe, a pełną konstrukcję podjazdu z kostki na stronie podjazdy.

Geokrata ze żwirem wymaga niewiele pracy, ale nie jest bezobsługowa. Żwir z czasem się przemieszcza – szczególnie w miejscach skrętu – więc raz w sezonie warto go wyrównać grabiami i uzupełnić tam, gdzie wystają krawędzie komórek. Liście i igliwie najlepiej usuwać dmuchawą, zanim zaczną się rozkładać w żwirze i tworzyć podłoże dla chwastów.

Geokrata z trawą wymaga koszenia, nawożenia i podlewania w suche lato, jak zwykły trawnik. Odśnieżać można łopatą z tworzywa lub pługiem z podniesionym lemieszem – metalowa krawędź ustawiona nisko może uszkodzić komórki kratki.